تقدیم به رخ ماه  نیلوفرم

مخواه از رخ ماهت نگاه بردارم

مخواه چشم بپوشم ، مخواه بردارم

اگر به یـُمن ِ قدمهای مهربانت نیست

بگو که سجده از این قبله گاه بردارم

مگر بهشت نگاه تو عاشقم بکند

که دست از سر ِ نقد  ِ گناه بردارم

گناه  ِ هرچه دلم بشکند به گردن توست

گناه  ِ هر قدمی اشتباه بردارم

تو قرص ماهی و  من کودکی که می خواهم

به قدر کاسه ای از حوض ِ  ماه بردارم

بیا که چشم ِ من هنوز منتظر است

بیا که دست از این اشک و آه بردارم

که هر شب در دل دیوانه خلوت می کنم با او

اگر چه جان و دل بر لب رسد از جور او اما

ز من چون سر زند پیوسته عادت می کنم با او

اگر جانان من آزرده گردد از من و از دل

بگیرم دست دل را رفع زحمت می کنم با او

رهین منت پیر خراباتم که در عالم

به راه عاشقی طی طریقت می کنم با او

من و اندوه جانان را ز هم دوری کجا باشد

که سازش می کند با من که الفت می کنم با او...

من باشم و وی باشد و نی باشد و می.

او  گاه لب نی بوسد و من گاه لب وی .

مست وی باشم و او مست ز می.