کل سال جونم کارا بهتر میشه*

اولین بارون پاییزی.همیشه بارون رو دوست داشتم قطراتش رو بوی نمی که از خاک پا میشه حس   زندگی رو تو رگهام زنده میکنه نفس بیشتر میخوام برای بو کشیدن عطر خوب خاک ..فصل پاییزم فقط به خاطر بارون و هوای دل انگیزش خیلی دوست دارم برگریزون.وایییییییییییییییییییییی الان که دارم این چیزارو مینویسم دلم غنج میره برای این نعمت و فصل پر برکت خدا.الان داره بارون میاد بوی نم خاک دلم می خواد فریاد بکشم خدایااااااااااااااااااااااااااااا شکرت خدایا دوستت دارم!!! بارون مهربونم رو یادم میاره و اون روز بارونی که باهم قدم میزدیم...امشب اولین کسی بودم تو خونه که عطر بارون رو حس کرد و خودمو زودی پشت پنجره کشوندم حتی به همه ی دوستام تبریک گفتم امشب خیلی خوشحال شدم برای این نعمت خدا...

باران باز باران

قطرات شبنم گونش رو با دل و جان لمس میکنم

و بدون چتر به خیابان میزنم

خیس میشوم

غرق لذت میشوم

جیغ میکشم

بو میکشم

اکسیژن های نمناک باران را

سرم را رو به آسمان میبرم

چشمانم را میبندم

تا شسته شوم

خوب شوم

مهربان شوم

و یادت را زنده می کنم

یادت را ستایش میکنم

پرستش میکنم

خدای مهربانم...

*آهنگ زیبای زنده یاد ویگن

پ.ن:این متن و شعر کاملا فی البداهه بود نمیدونم چقدر خوب بود ولی فقط حسم رو نوشتم .همین...

                                                                                                    نیلوفر

در چشمان تو خلاصه می شود

با آن نگاه گیرا

من طعم سرخ عشق

صورتی خیال

نارنجی شوق

سبز محبت

آبی آرامش را چشیدم

چشمانت را لحظه ای نبند

من به آن چشمها محتاجم

همه ی رنگ ها

در چشمان تو خلاصه می شود...

                                                                        نیلوفر و به آفرید

گونه هایم مثل گل انار سرخ سرخ

سراغ دلم که می روم

می فهمم چرا...

گرمای نگاهت

مهر سرخ را

بر روی گونه هایم گذاشت!

                                                                            نیلوفر

گفت ما را هفت وادی در ره است

چون گذشتی هفت وادی،درگه است

وا نیامد در جهان زین راه کس

نیست از فرسنگ آن آگاه کس

چون نیامد باز کس زین راه دور

چون دهندت آگهی ای ناصبور؟

چون شدند آن جایگه گم سر به سر

کی خبر بازت دهد ای بی خبر؟

هست وادی طلب آغاز کار

وادی عشق است از آن پس ، بی کنار

پس سیم وادی است آن معرفت

پس چهارم وادی استغنا صفت

هست پنجم وادی توحید پاک

پس ششم وادی حیرت صعبناک

هفتمین وادی فقر است و فنا

بعد از این روی روش نبود تو را

در کشش افتی روش گم گرددت

گر بود یک قطره قلزم گرددت

وادی اول:طلب

ملک اینجا بایدت انداختن

ملک اینجا بایدت درباختن

در میان خونت باید آمدن

وز همه بیرونت باید آمدن

چون نماند هیچ معلومت به دست

دل بباید پاک کردن از هرچه هست

چون دل تو پاک گردد از صفات

تافتن گیرد ز حضرت نور ذات

وادی دوم:عشق

کس درین وادی بجز آتش مباد

وان که آتش نیست عیشش خوش مباد

عاشق آن باشد که چون آتش بود

گرم رو و سوزنده و سرکش بود

عاقبت اندیش نبود یک زمان

درکشد خوش خوش بر آتش صد جهان

وادی سوم:معرفت

چون بتابد آفتاب معرفت

از سپهر این ره عالی صفت

هر یکی بینا شود بر قدر خویش

بازیابد در حقیقت صدر خویش

سر ذراتش همه روشن شود

گلخن دنیا بر او گلشن شود

مغز بیند از درون نه پوست او

خود نبیند ذره ای جز دوست او

وادی چهارم:استغنا

هفت دریا یک شَمَر اینجا بود

هفت اخگر یک شرر اینجا بود

هشت جنت نیز اینجا مرده ای است

هفت دوزخ همچون یخ افسرده ای است

وادی پنجم:توحید

رویها چون زین بیابان درکنند

جمله سر از یک گریبان برکنند

گر بسی بینی عدد، گر اندکی

آن یکی باشد درین ره در یکی

چون بسی باشد یک اندر یک مدام

آن یک اندر یک ، یکی باشد تمام

وادی ششم:حیرت

مرد حیران چون رسد این جایگاه

در تحیر ماند و گم کرده راه

گر بدو گویند"مستی یا نه ای؟

نیستی گویی که هستی یا نه ای؟

در میانی یا برونی از میان؟

برکناری یا نهانی یا عیان؟

فانیی یا باقیی یا هردویی؟

یا نه ای هردو ، تویی یا نه تویی؟"

گوید:"اصلا می ندانم چیز من

وان "ندانم" هم ندانم نیز من

عاشقم اما ندانم بر کیم

نه مسلمانم نه کافر پس چیم

لیکن از عشقم ندارم آگهی

هم دلی پر عشق دارم هم تهی"

وادی هفتم:فقر و فنا

بعد از این وادی فقر است و فنا

کی بود اینجا سخن گفتن روا

عین وادی فراموشی بود

گنگی و کری و بیهوشی بود

                                               عطار